اما اين كه امير المؤمنين على بن ابي طالب عليه السلام شايستگى مديريت چنين مجمعى را داشت ، مبتنى بر دلائل روشنى است . از آن جمله : يك - نزديكى كامل آن حضرت به رسول خدا عليهما السلام با شدت علاقه و ايمانى كه به پيامبر عظيم الشأن اسلام داشته است . دو - مراتب بسيارى عالى كه امير المؤمنين عليه السلام در معرفت و تقوا حيازت كرده بود ، مانع از خلاف گويى و مبالغه و خطاكارى او در معرفى شخصيت پيامبر اكرم و توجيه و تفسير سخنان آن حضرت بوده است . سه - توضيحى كه خود پيامبر اكرم ، در بارهء كمال والاى شخصيت على عليه السلام فرمود . از آن جمله حديث بسيار معروف « مساواة » است . اين حديث تساوى امتيازات على بن ابي طالب عليه السلام را با ديگر پيامبران مطرح مىكند . متن حديث مختلف نقل شده است . 1 . آنچه در شرح تجريد علامه حسن بن يوسف بن مطهر حلى و شرح تجريد ملا على قوشچى آمده است ، چنين است : من أراد أن ينظر إلى وجه آدم فى علمه و إلى نوح فى تقواه و إلى إبراهيم في حكمه و إلى موسى فى هيبته و إلى عيسى في عبادته فلينظر إلى على بن أبي طالب ( 1 ) ( اگر كسى بخواهد به حضرت آدم عليه السلام بنگرد در علمش ، و به نوح در تقوايش و به ابراهيم در حلمش و به موسى در هيبتش و به عيسى در عبادتش ، پس بنگرد به على بن ابي طالب ) راويان ديگر اين روايت را به ترتيب زير نقل كرده‌اند : 2 . راشد الحمرانى . از ابى الحمراء : « پيامبر فرمود : هر كس بخواهد به آدم بنگرد در علمش و به نوح در فهمش و به ابراهيم در حلمش و به يحيى بن زكريا در زهدش و به موسى

--> ( 1 ) كشف المراد ص 310 و شرح تجريد - ملَّا على قوشچى ص 388 .